http://www.omorfimani.gr/
ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ...ΜΑΝΗ

Πάνω ζου κορώνα…πάνω ζου!!!

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr

Νύχτα ακόμα εκεί κάπου στο μήνα Σεπτέμβρη,  στα μέσα του, και ετοιμαζόμασταν με τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου, να πάμε για κυνήγι.Νο 1 κυνηγός δεν ήταν , αλλά το μεράκι του το είχε. Το βράδυ λάδωνε το δίκαννο του, έφτιαχνε μόνος του τα φυσίγγια με μπαρούτι και σκάγια -πάντα με την απαραίτητη μικροσκοπική ζυγαριά- τα τακτοποιούσε μέσα στη ζωστήρα του και όλα ήταν έτοιμα για την πρωϊνή μας έφοδο!Μου έδινε και εμένα μια μικρή ζωστήρα για να έχει περίσσεμα, όπως μου έλεγε ,σε περίπτωση που έπεφταν πουλιά.Ήξερα ότι κατά βάθος το έκανε για να με μπολιάσει και εμένα με το δύσκολο μα και διασκεδαστικό χόμπι του κυνηγιού.

Τόπος στη Μάνη, κατάλληλος για την δημιουργία "μπαστούνας¨.
Τόπος στη Μάνη, κατάλληλος για την δημιουργία «μπαστούνας¨.

Το πρωϊ λοιπόν με όλα τα απαραίτητα και οπωσδήποτε με έναν μεγάλο φακό ξεκινούσαμε για το καρτέρι.Περπατούσαμε σε κάποια μονοπάτια εκεί κοντά στην Έλια μετά τον Κούνο και πιάναμε το ύψος στα Καταράχια. Στο μονοπάτι που πηγαίναμε μακριά  μας- μάλλον από την Άνω Πούλα- ακούγαμε  κάποια τελευταία τσακάλια-αφού σε λίγο θα ξημέρωνε-να σκούζουνε με αυτό το γεμάτο θλίψη ουρλιαχτό που από την μια σε εντυπωσιάζει αλλά από την άλλη νομίζεις ότι  φωνάζουν μαζεμένες μοιρολογίστρες σε κάποιο μακρινό χωριό. Τι παράξενοι ήχοι αλήθεια;

Μέσα σε ένα περιβόλι από ελαιόδεντρα στη γωνιά του, κοντά σε ένα τοίχο από ξερολίθι , δίπλα από μια μεγάλη πέτρα, ο πατέρας τοποθέτησε όλα τα  τα σύνεργα του.Μου έδειξε που θα κάτσω εγώ και έβγαλε από το σάκο του ένα πλαστικό ποτήρι ταπωμένο που είχε μέσα το καφέ του.«Εδώ θα κάτσουμε» γύρισε και μου αποκρίθηκε πίνοντας με ευχαρίστηση μια γουλιά.Νύχτα ακόμα αλλά κάπου-κάπου ακούγονταν συζητήσεις και χωρατά από διπλανά περιβόλια και κάτι σκυλιά να μαλώνουν μεταξύ τους λες και είχαν τίποτε διαφορές! Κατάλαβα ότι ήταν άλλοι κυνηγοί οι οποίοι έψαχναν την δικιά τους «μπαστούνα» (έτσι λέγονται τα καρτέρια στη Μάνη) να κάτσουν. Οι αποστάσεις μεταξύ των καρτεριών ήταν πάντοτε ασφαλής γιατί τα πουλιά (τρυγώνια αυτή την εποχή) πετούν το ξημέρωμα χαμηλά, φεύγοντας από τις ελιές που κουρνιάζουν για να περάσουν τη νύχτα και έτσι οι τουφεκιές ρίχνονται ίσαμε το έδαφος.

Το χάραμα δεν άργησε να έρθει.Όλοι οι κυνηγοί ήταν σε ετοιμότητα. Τα φασαριόζικα σκυλιά δεν ακούγονταν πια.Τα τσακάλια πρέπει ήδη να μπήκαν στις φωλιές τους. Απέραντη ησυχία παντού, απέραντη γαλήνη.Η φύση ξημέρωνε.

Χάζευα με έκπληξη , ανατολικά το όρος του Σαγγιά που στο χάραμα δείχνει σαν ένα τεράστιο σεντόνι, όπως  αυτό του θεάτρου σκιών, που πίσω του αχνοφαίνονται οι κορυφογραμμές του δημιουργώντας εκπληκτικά σχήματα. Στο κέντρο από εκεί που ήμασταν ξεχώριζε η σουβλερή  μύτη ενός βουνού που βρίσκεται η Άγια Πελαγία και δίπλα νοτιότερα κάτι τετραγωνάκια σαν κύβοι σπιτάκια, που θαρρώ (ήταν) πως ήταν τα Μουντανίστικα.Δυτικά μας στέκοταν το όρος της Άνω Πούλας. Ανάμεσα στα ελαιόδεντρα και στις χαρουπιές (κερακιές) ,που ξεχωρίζουν λόγω ύψους, διέκρινα να υψώνονται σαν ζωγραφισμένα σε μια γιγαντιαία κορνίζα  τα πυργάκια από τον Κούνο, τα Σκαφιφιάνικα, τις Λαγουδιές και τη Κιππούλα και βορειότερα πιο ξεκάθαρα οι πύργοι του Σταυριού, των Παγκιών, του Τροχάλακα, του Ψίου αλλά και του Καραβά.Ναι έβλεπα το μεγαλείο της Μάνης εκείνο το ξημέρωμα προσμένοντας εγώ και ο πατέρας μου στο καρτέρι την πρώτη τουφεκιά, που κι αυτή δεν άργησε να έρθει.

Δείτε  Γύθειο.....το δημιούργημα των θεών!
Κυνηγοί μιας παλιάς εποχής, καμαρώνουν ,μάλλον μετά από κυνηγετικές επιτυχίες.
Κυνηγοί μιας παλιάς εποχής, καμαρώνουν ,μάλλον μετά από κυνηγετικές επιτυχίες.

Οι γύρω-γύρω τουφεκιές σε αφυπνίζουν από το λήθαργο της πρωϊνής ραστώνης και σε βάζουν σε μια πρωτόγνωρη υπερδραστηριότητα όπου όλα επάνω σου πρέπει να λειτουργούν τέλεια με απίστευτη ταχύτητα. Τα μάτια που παίζουν πέρα δώθε , τα χέρια που στριφογυρίζουν με το όπλο και τα αυτιά που βρίσκονται σε απόλυτη εγρήγορση δημιουργούν μαγευτική αρμονία που όμοια της δεν συναντάς σε καμία από τις άλλες δραστηριότητες σου, όπου κι αν βρίσκεσαι όπου και αν δουλεύεις.

Τα τριγώνια ξεπρόβαλαν άξαφνα από όλα τα σημεία του ορίζοντα και οι τουφεκιές έπεφταν η μια πάνω στην άλλη. Νιώθαμε πολεμιστές στο κυνήγι της επιβίωσης, ξαφνικά βρισκόμασταν όλοι σε ένα πολεμικό περιβάλλον . Τα σκυλιά έτρεχαν πέρα δώθε , οι κυνηγοί άλλοτε με καμάρι φώναζαν «έπεσε» και άλλοτε με δισταγμό αλλά και νεύρα αναθεμάτιζαν την τύχη τους για την μη επίτευξη του στόχου τους. Αυτή η ένταση κρατούσε δύο με τρεις ώρες, μέχρι ο ήλιος να ξεπροβάλλει για τα καλά από την Άγια Πελαγία και ο κάμπος μπροστά μας, εκεί που είναι η Νέασσα, τα Κεχριάνικα ακόμα και η Οχιά, να πάρει την χρυσαφένια όψη του και να δώσει το σύνθημα στα εναπομείναντα πουλιά να συνεχίσουν το ταξίδι τους σε άλλες πολιτείες. Είναι η ώρα που το κυνήγι από χαμηλά που γίνονταν έπρεπε να μεταφερθεί ψηλά στον ουρανό.Για καμιά ώρα με λιγότερες πλέον τουφεκιές συνεχίζονταν αυτή η άνιση μάχη επιβίωσης των δύστυχων τρυγωνιών ενάντια στους κακούς και αδυσώπητους κυνηγούς.

Σε λίγο όλα κόπασαν. Οι κυνηγοί ξεκινούσαν για το πρώτο καφενείο που θα έβρισκαν- συνήθως εκεί στου Παναγιώτη του Κριαλάκου στον Κούνο- μαζί και εγώ με τον πατέρα μου όπου θα αρχίζαμε όλοι μαζί πιά  τις  αναλύσεις γύρω από το κυνήγι.  Τι πήγε καλά και τι όχι.Κάποιοι, με όχι μεγάλη επιτυχία, με εύσχημο τρόπο απέφευγαν να εμφανίζονται στο καφενείο αναθεματίζοντας την τύχη τους, ενώ οι πλέον επιτυχόντες μπορεί και να ξέμεναν μέχρι το μεσημέρι εκεί ώστε να «διδάξουν » στους άλλους κυνηγούς το μυστικό της επιτυχίας τους.

Τι μου είχε μείνει από το κυνήγι;

Μα φυσικά η συνεργασία των κυνηγών , όπου βλέποντας την τριγώνα να οδεύει προς την ακτίνα του διπλανού τους του φώναζαν ,μήπως και δεν την δει»

«Πάνω ζου κορώνα, πάνω ζου»!!!

Για την Όμορφη Μάνη

Θα θέλαμε το σχόλιο σας:

Σχόλια

H Iστοσελίδα Όμορφη Μάνη έχει σαν στόχο να αναδείξει σε ένα πιο ευρύ κοινό την ιστορία και τις φυσικές ομορφιές της Μάνης.Ειδήσεις, φωτογραφίες, κοινωνικές εκδηλώσεις που αφορούν την Μάνη , μπορείτε να μας τα αποστείλετε στο mail omorfimani@gmail.com και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε άμεσα με την αναφορά της πηγής.Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη.

Write A Comment