ΜΑΝΙΑΤΙΚΕΣ ΝΟΣΤΙΜΙΕΣ

Τα λούπινα και η παραδοσιακή παραγωγή τους.

Tα Λούπινα για τη Μάνη είναι κάτι σαν το ξηρό καρπό που παίρνουμε όταν πίνουμε ουϊσκυ, η χαζεύουμε κάποια ταινία στην τηλεόραση για να λέμε ότι  έχουμε κάτι να μασάμε.

Ο φτωχός Μανιάτης αντί του ξηρού καρπού μέσα στις τσέπες του είχε πάντα δυο-τρία λούπινα.

Λούπινα βέβαια έτρωγε και ο χοίρος για να «πιάσει» τα σωστά κιλά , ώστε να καλύψει την απαιτούμενη για κάθε οικογένεια ποσότητα.

Ποιός δεν γνωρίζει την αστεία ιστορία με τον Μαυρομιχάλη ο οποίος ως πολιτευτής επισκεπτόμενος τη Μάνη μπήκε σε ένα μανιάτικο φτωχικό και οι οικοδεσπότες στην προθυμία τους να τον κεράσουν-μη έχοντας τίποτε άλλο-έβγαλαν και του πρόσφεραν λούπινα.Ο Μαυρομιχάλης καλοκάγαθος όπως ήτανε και για να μην τους προσβάλλει, πήρε δυο τρία και είπε στην κυρά του σπιτιού ότι δεν παίρνει άλλα για να μην τα στερηθεί η οικογένεια της.Η απάντηση όμως της νοικοκυράς ήταν αφοπλιστική αφού του είπε: «Πάρε , άρχοντα μου, δεν μας τα στερείς.Για τα γουρούνια τα έχουμε»!!

Λούπινα, το φυτό
Λούπινα, το φυτό

Η διαδικασία της συγκομιδής και της ετοιμασίας τα παλιά χρόνια  για την εξαγωγή στο εμπόριο των λούπινων γινόταν ως εξής:

Με πολύ κόπο μάζευαν τα λούπινα από τις λουπινιές (κάτι μικρά φυτά σαν τις κουκιές ή τις μπιζελιές) που ήταν σκέτο δηλητήριο (τόσο που ψόφαγαν οι κατσίκες έτσι και τα έτρωγαν), τα έβγαζαν από τα λουβιά τους και τα έβαζαν μέσα σε τσουβάλια από λινάτσα.

Ακολούθως τα φόρτωναν στον γάϊδαρο και κατηφόριζαν στην ακρογιαλιά του Δυρού. Εκεί τα τοποθετούσαν σε ένα μεγάλο καζάνι με θαλασσινό νερό και τα έβραζαν πολλές ώρες. Έπειτα αδειάζοντας το νερό , τα επανατοποθετούσαν στα τσουβάλια , τους έδεναν τα στόμια καλά και τα έσερναν στη θάλασσα σε αβαθή νερά, τα πλάκωναν με πέτρες και τα άφηναν δυο-τρεις ημέρες για να φύγει η πικρίλα και να γλυκάνουν.

Δείτε  Μανιάτικη παραδοσιακή τυρόπιτα.

Όταν τελείωνε και αυτή η διαδικασία, το λούπινο ήταν έτοιμο, νόστιμο και γλυκό σαν φρέσκο, το πίεζες λίγο με τα δυο δάκτυλα κι έφευγε η φλούδα του.

Έτοιμα προς γευστική απόλαυση
Έτοιμα προς γευστική απόλαυση

Η ετοιμασία όμως συνεχιζόταν και μετά τη θάλασσα.Τα τσουβάλια μεταφέρονταν σε ανοιχτά χωράφια κοντά στην θάλασσα κι απλώνονταν σε λινάτσες για να ξεραθούν στον καλοκαιρινό ήλιο.

Όπως γίνεται σε όλους αντιληπτό η διαδικασία γινόταν μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ο νοικοκύρης έμενε μαζί με τη σοδειά του πάνω στις λινάτσες μία εώς τρεις ημέρες για να είναι καλά ξεραμένα και να μεταφερθούν σε κασέλες.

Βέβαια με το πέρασμα των καιρών και αυτό το έθιμο στη Μάνη τείνει να εξαφανισθεί και το σίγουρο είναι ότι τα όποια λούπινα βρει κανείς, κυρίως στο Γύθειο, η παραγωγή διαφέρει από εκείνη της παλιάς και νοσταλγικής Μάνης.

Για την Όμορφη Μάνη

Σχόλια

Όμορφη Μάνη
H Iστοσελίδα Όμορφη Μάνη έχει σαν στόχο να αναδείξει σε ένα πιο ευρύ κοινό την ιστορία και τις φυσικές ομορφιές της Μάνης.Ειδήσεις, φωτογραφίες, κοινωνικές εκδηλώσεις που αφορούν την Μάνη , μπορείτε να μας τα αποστείλετε στο mail omorfimani@gmail.com και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε άμεσα με την αναφορά της πηγής.Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη.
http://www.omorfimani.gr/

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *