http://www.omorfimani.gr/
ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ...ΜΑΝΗ

Πηγαίνοντας στο περιβόλι!!

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr

Νύχτα ακόμα και οι φωνές του πατέρα ,μου τρυπούσαν τα αυτιά!!!

-«Σήκω κορώνα μου, ετοιμάσου να πάμε στο περιβόλι, έφτασε μεσημέρι και ακόμα να φύγουμε», φώναξε από το μέσα δωμάτιο!!

«Σιγά μην ξημέρωσε», συλλογίστηκα «έτσι φωνάζει κάθε πρωϊ για να μην αργήσουμε»αναφώνησα μέσα μου ενώ σηκωνόμουν από το ζεστό κρεββάτι μου!!

Αφού σηκώθηκα, άρχισα γρήγορα να ντύνομαι. Φόρεσα τα πιο βαριά μου ρούχα , κάτι παλιοάρβιλα που είχα και πήγα στην κουζίνα.

Ήταν μαζεμένοι όλοι. Ο πατέρας, η μητέρα και τα αδέρφια μου.Εμείς τα παιδιά ήμασταν λίγο κακομούτσουνοι, ο πατέρας έπινε τον καφέ του και η μάνα ετοίμαζε τα μπολάκια με το κολατσό που θα παίρναμε στο χωράφι.Η στόφα ήταν πυρωμένη. Έτρεξα κοντά για να ζεσταθώ μέχρι να φύγουμε.Από έξω ακούγονταν η βουή του αέρα έτσι που νόμιζες θα πάρει το σπίτι από τα θεμέλια.Έτσι είναι ο χειμώνας στη Μάνη. Μπορεί να μην χιονίζει όπως ψηλά αλλά όταν φυσά αέρας βοριάς από τη μεριά του Μεζαλήμονα σηκώνει σπίτια.

-«Κάποιο παιδί να πάρει τα σύνεργα και κάποιο τα λιόπανα και τα τσουβάλια , ακούσθηκε» η βροντερή φωνή του πατέρα.Ευτυχώς σαν νεοφερμένος στην παρέα δεν πρόλαβα να αναλάβω πρωτοβουλίες, το έκαναν αντί για εμένα τα αδέρφια μου. Ο ένας έφερε την σκάλα τα χτένια και τα γάντια, ο άλλος τα λιόπανα και τα τσουβάλια.

Δεν πρόλαβα να το καταλάβω αλλά σε λίγη ώρα βρεθήκαμε να περπατάμε στο μονοπάτι που οδηγεί στο χωράφι. Τριγύρω μια απίστευτη ησυχία, μόνο η βουή του αέρα την έσπαγε και.κάπου-κάπου κάποια κελαηδίσματα πουλιών.Γύρω-γύρω τα βουνά έμοιαζαν να μας κοιτάνε.Σε κάποια χωράφια έβλεπα ανθρώπους πιο πρωϊνούς από εμάς να στρώνουν τα λιόπανα για να ξεκινήσουν το μάζεμα της ελιάς.Το κρύο τσουχτερό. Όσο περνούσε η ώρα και ενώ είχα ξυπνήσει πια για τα καλά, ένιωθα περήφανος για αυτό που πήγαινα να κάνω. Περήφανος γιατί τα περιβόλια με τις ελιές είναι κληρονομιά ολόκληρων γενιών πριν από τη δικιά μου.Τα περιβόλια ήταν κατάκτηση των παππούδων μου άλλαξαν χέρια από τους προγόνους μου μέχρι που έφτασαν σε εμάς.Δεν μπορεί και δεν πρέπει να τα αφήσουμε στην τύχη τους.Θυμάμαι τον παππού μου, που ήξερε που βρίσκεται και η τελευταία ρίζα ελιάς, κι αλίμονο σε εκείνον που πήγαινε να την καταπατήσει και να την μαζέψει.Ξεκινούσε πόλεμος πραγματικός.»Ταν η Επί τας» σου λέω και ότι βάλει ο νους!!

Δείτε  ...Εμένα το μυαλό μου είναι στη Μάνη!!

-«Φτάσαμε», φώναξε ο πατέρας.»Σήμερα θα μαζέψουμε αυτό το περιβόλι μας», ολοκλήρωσε με την επιβλητική φωνή του.

elia-mazema

Όλοι μαζί ξεκινήσαμε να μαζεύουμε στην άκρη τις πέτρες κάτω από την πρώτη ελιά, για να φτιάξουμε το χώρο που θα στρώσουμε τα λιόπανα.Και μέσα στα περιβόλια παρά την συντήρηση κυρίως τις ημέρες κλαδέματος  έχουν πολλές πέτρες και τρόχαλους και χρειάζεται λίγο μάζεμα για να στρωθούν ομοιόμορφα τα λιόπανα ώστε όταν τινάζουμε τις ελιές να μην χαθεί ούτε μια.

Το μάζεμα σε λίγη ώρα είχε ξεκινήσει. Ο μεγάλος μου αδερφός επάνω στην σκάλα χτένιζε τα κλαδιά στην κορυφή της ελιάς, η μητέρα από την μια μεριά και εμείς από την άλλη μαζεύαμε τα χαμηλά και ο πατέρας με το πριόνι  κλάδευε για να κάνει το δέντρο ομοιόμορφο και καρπερό.

Δεν ακούγονταν ψίθυρος, μόνο ο δυνατός αέρας και τα κελαηδίσματα των πουλιών έσπαγαν την σιωπή.

Έπρεπε να μαζέψουμε γρήγορα το περιβόλι. Όσο πιο γρήγορα μαζέψουμε το βιός μας τόσο το καλύτερο.

Αύριο είναι μια διαφορετική ημέρα. Εάν τυχόν βρέχει , η βροχή θα ρίξει τους καρπούς και θα χαθεί λάδι.

Όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα.

Για την Όμορφη Μάνη

Δημήτρης Χρονέας

Θα θέλαμε το σχόλιο σας:

Σχόλια

H Iστοσελίδα Όμορφη Μάνη έχει σαν στόχο να αναδείξει σε ένα πιο ευρύ κοινό την ιστορία και τις φυσικές ομορφιές της Μάνης.Ειδήσεις, φωτογραφίες, κοινωνικές εκδηλώσεις που αφορούν την Μάνη , μπορείτε να μας τα αποστείλετε στο mail omorfimani@gmail.com και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε άμεσα με την αναφορά της πηγής.Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη.

Write A Comment