http://www.omorfimani.gr/
Category

Περιηγήσεις στη Μάνη

Category

Γραφική, πανέμορφη, παραδοσιακή μα και ιστορική η γη της Μάνης μένει χαραγμένη στο μυαλό όποιου επισκέπτη εγχώριου ή αλλοδαπού την επισκεφθεί!!

Ξεκινώντας από το πανέμορφο λιμανάκι του Γυθείου που συνδυάζει μοναδικά το σμίλευμα βουνού και θάλασσας κάτω από το απέραντο γαλάζιο του ουρανού σε αρμονία με το πέλαγος του λακωνικού κόλπου, τα λόγια φαντάζουν περιττά μπροστά στην αδιάψευστη και εκπληκτική  εικόνα.Μέσα σε όλα αυτά ο χρόνος γυρίζει αιώνες πίσω , τότε που στο επιβλητικό νησάκι Κρανάη με τον ιστορικό φάρο του , ρομαντικά φωτισμένο το βράδυ, θυμίζει την αρπαγή της Ωραίας Ελένης από τον επίμονο Πάρη.Τα αμφιθεατρικά κτισμένα νεοκλασικά σπιτάκια του σε συνδυασμό με την πανέμορφη παραλία γεμάτη τράτες , αλλά και λογιών λογιών μαγαζάκια ακροβολισμένα επάνω της, απλά ολοκληρώνουν το εκπληκτικό σκηνικό. Δεν είναι τυχαίο ότι το Γύθειο είναι πόλος έλξης για χιλιάδες τουρίστες ολόκληρο το χρόνο.

Πηγαίνοντας νότια , διαβαίνοντας την Μάνη, μετά τις κρυστάλλινες παραλίες που συναντάς με τα αμέτρητα κάμπινγκ εδώ κι εκεί , μετά το Βαχό, το ιστορικό αυτό χωριό της Μάνης , ξαφνικά μια στροφή του δρόμου σε μεταφέρει σε έναν άλλο διαφορετικό κόσμο!!!

Οίτυλο

Το πράσινο ως δια μαγείας εξαφανίζεται και την θέση του παίρνει μια παράξενη εικόνα ξερού, κακοτράχαλου τοπίου που το μεγαλύτερο φυτό του είναι η σπάκα, η μυρωδιά της οποίας σου γαργαλάει τα ρουθούνια!!Δυτικά, σε στρατηγική θέση , έχοντας στα πόδια του όλο τον Μεσσηνιακό κόλπο, διακρίνεις το ιστορικό και αναφερόμενο από τα χρόνια του Ομήρου, Οίτυλο ή Βοίτυλον. Γνωστές στους Μανιάτες οι διαφορές Στεφανοπουλαίων και Γιατριάνων που τους ανάγκασαν να φύγουν από το χωριό τους για την Κορσική κι όλα αυτά για τα μάτια μιας Μαρίας, όντας αρραβωνιαστικιάς του πειρατή Λυμπεράκη Γερακάρη ο οποίος ήταν από το χωριό του Οιτύλου, αν και οι απόψεις διϊστανται!!! Ας είναι….!!

Η Αρεόπολη, η παλαιότερα Τσίμοβα είναι ίσως το παραδοσιακότερο χωριό της Μάνης.Ιστορικής σημασίας, μεγάλο χωριό, κι αυτό διότι από εδώ ξεκίνησε εν τέλει η Ελληνική Επανάσταση στις 17 Μαρτίου 1821 , την επέτειο της οποίας γιορτάζουν οι Μανιάτες κάθε χρόνο έως και σήμερα.

Αλησμόνητα είναι για τον επισκέπτη τα γραφικά πέτρινα σοκάκια ανάμεσα από πανύψηλους παραδοσιακούς πύργους και  τα εκπληκτικής αρχιτεκτονικής 12ου ή και 13ου αιώνα εκκλησάκια!Βεβαίως σημείο αναφοράς και η εκκλησία-Μητρόπολη της Μάνης- των  Ταξιαρχών, στην ιστορική πλατεία, από όπου έγινε η λειτουργία πριν σηκωθεί η σημαία του αγώνα το 1821 και φυσήξει σε ολόκληρη την Ελλάδα το άρωμα της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας  απέναντι στον τουρκικό ζυγό.

Αρεόπολη

Η διαδρομή έως το Ταίναρο δυτικά, αποσκιερά, αλλά και ανατολικά, προσηλιακά, είναι εκπληκτική. Σε κάθε στροφή του δρόμου, θαρρείς κρυμμένοι, ξεμυτίζουν αμέτρητοι ψηλοί (ανάλογα με την δύναμη της κάθε οικογένειας-πατριάς) πέτρινοι πύργοι, με μικροσκοπικά παραθυράκια και στο βάθος το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας με τις λαλουδιασμένες άγριες παραλίες της που βλέποντας τες, σου ξυπνούν την φαντασία, έτσι που θαρρείς ότι βλέπεις να διαπερνούν το πέλαγος πειρατικά καράβια με πρωταγωνιστές μανιάτες πειρατές όπως ο περίφημος ο  Νικολός ο Σάσσαρης από το Μέζαπο που έμελλε ο θάνατος του να γίνει μανιάτικο μοιρολόϊ!!

Τα λιμανάκια του Γερολιμένα-Ιερού λιμένα- ,του Πόρτο Κάγιο, της Κοκκάλας , της Αλύπας ή και του Κότρωνα ακόμα, στα πόδια των πανύψηλων πύργων, απλά συνθέτουν ένα εκπληκτικό άγριο σκηνικό που όμοιο του δεν υπάρχει οπουδήποτε σε ολόκληρη την γη.

Δυτικότερα, αποσκιερά , πηγαίνοντας στο δυτικό κομμάτι της Μάνης , η θέα του Μεσσηνιακού κόλπου , που την διακρίνεις από τα χωριά Οίτυλο, Λαγκάδα, Θαλάμαι, Πλάτσα, Νομιτσί, φτάνοντας έως τα παράλια της Τραχήλας, του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Νικολάου και της Στούπας , είναι μαγευτική.Δεν είχε άδικο ο Νίκος Καζαντζάκης που, αν και Κρητικός, επέλεξε σε τούτο τον τόπο να γράψει τον «Ζορμπά», ή ακόμα περισσότερο  ο μεγάλος ταξιδιωτικός Άγγλος συγγραφέας Πάτρικ Λη Φέρμορ να κατοικήσει μόνιμα στα ιερά τούτα χώματα στην περιοχή Καλαμίτσι!! Και τους δύο τους συνεπήρε η αύρα του Μεσσηνιακού κόλπου σε συνδυασμό με τα κρυμμένα, στην αγκαλιά του Ταϋγέτου πανέμορφα  χωριά , όπως αυτά της Μηλιάς, της Καστάνιας, του Εξωχωρίου κ.α με τα διάσημα φαράγγια τους.

Καρδαμύλη

Η στάση στην πανέμορφη , λουλουδιασμένη , όλες τις εποχές του χρόνου , Καρδαμύλη, είναι επιβεβλημένη για όλους τους επισκέπτες. Η πόλη πλημμυρισμένη με μικρά τετράγωνα σπιτάκια, σωστά καστράκια , με τα γραφικά μπαλκονάκια στολισμένα με λογής λογής λουλούδια και με το νησάκι Μερόπη να δεσπόζει στην παραλία της, είναι χάρμα οφθαλμών.Απόλυτα τουριστική και άκρως ιστορική καθώς εδώ βρίσκεται ο πύργος των Μούρτζινων-Τρουπάκηδων. Στο διάβα , η Καρδαμύλη σου κόβει την ανάσα με τα εκπληκτικά αξιοθέατα, τις πανέμορφες παραλίες της, όπως η Ριτσά, αλλά και τα γραφικά μαγαζάκια της.

Τα υπόλοιπα χωριά της Μάνης, όπως η Τσέρια, το Σταυροπήγιο, ο Κάμπος, πατρίδα του τέως πρωθυπουργού Κουμουνδούρου,οι Δολοί,  στις παρυφές του Ταϋγέτου έως την ιστορική Βέργα του Αλμυρού, απλά ολοκληρώνουν την πανέμορφη , εκπληκτικής ομορφιάς  εικόνα της Μάνης που πιστέψτε μας , αξίζει κάποιος να την επισκεφθεί για όλα τα παραπάνω αλλά και να μάθει την φημισμένη φιλοξενία των φτωχών πλην τίμιων και περήφανων κατοίκων της!!!

Για την Όμορφη Μάνη

Το ψάξαμε, το βρήκαμε , το αναλύσαμε και σας το παρουσιάζουμε!!!

Πρόκειται για το πιο ρομαντικό ιστορικό ξενοδοχείο της Ευρώπης , το οποίο βρίσκεται στη Μάνη και συγκεκριμένα στον Γερολιμένα.

Από εδώ φημολογείται ότι ξεκίνησε η Επανάσταση. Τα μέρη αυτά λέγεται ότι δεν γνώρισαν ποτέ ζυγό. Είναι δεν είναι αλήθεια, οι τρεις λέξεις που γράφονται στα λάβαρα της Αρεόπολης είναι αρκετές «Νίκη ή Θάνατος». Όχι «Ελευθερία ή Θάνατος». Ο λόγος είναι απλώς. Η Μάνη ανέκαθεν λογιζόταν αδούλωτη.

Η Μάνη αλλάζει όψη , κάτι που φαίνεται όπου κι αν την περπατήσεις. Αγριεύει, απομακρύνεται , κυριολεκτικά θεριεύει , ξυπνώντας στο νου μας εκείνους τους περίεργους θρύλους που ακούγαμε από τα στόματα των προγόνων μας , του παππού και της γιαγιάς μας!

Γύθειο. Εδώ αναπαύονται όλες μου οι σκέψεις. Εδώ ησυχάζουν το μυαλό και η καρδιά μου. Εδώ είναι η πατρίδα μου. Εδώ βρίσκομαι εγώ και η ψυχή μου. Εδώ σωπαίνουν όλα. Εδώ παύουν οι φόβοι, παύουν τα πάντα. Εδώ είμαι εγώ και γεμίζω αγάπη και ανακούφιση καθώς ακουμπώ το χέρι μου στην κουπαστή της ταβερνούλας και κοιτάζω το απόλυτο μαύρο.

Δεν φοβάμαι τίποτα. Όταν είμαι κάτω δεν φοβάμαι τίποτα. Δεν επιτρέπεται να φοβάσαι όταν είσαι στη Μάνη, δεν επιτρέπεται να σκεφτείς τον φόβο όταν πατήσεις στην ανατολική Μάνη. Τον θάνατο εκεί τον κοιτάς κατάματα. Είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις. Είσαι υποχρεωμένος να τιμήσεις τον νεκρό, να τον ξεπροβοδίσεις, είσαι υποχρεωμένος να θρηνήσεις και είσαι υποχρεωμένος να πεθάνεις με αξιοπρέπεια.

Σε λίγα λεπτά κατέβηκα στη θάλασσα του Μαυροβουνίου κι εγώ και η χαρά πιαστήκαμε χέρι χέρι. Ήμουν σε μία από τις ομορφότερες παραλίες, άμμος που δεν κολλά πάνω σου, καθαρά ζεστά νερά και ο χρυσοκέντητος μανιάτικος ουρανός.

Η Καστάνια αποτέλεσε σημαντική περιοχή της ιστορικής Μάνης αφενός διότι ενίσχυσε την Ελληνική επανάσταση με 400 άντρες (400 όπλα) , αλλά και αφετέρου διότι στο κέντρο της, μπροστά στην πλατεία, στέκεται ο περίφημος και ίσως ο αξιολογότερος πύργος της Μάνης, ο Πύργος Δουράκη, μέσα στον οποίο φιλοξενήθηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καθώς σε αυτόν είχε βρει καταφύγιο κατά το διωγμό των κλεφτών το 1803.

Κι όμως ολόκληρη η Μάνη έχει μια μαγεία μοναδική. Ξεκινώντας από τις εξελιγμένες και πιο προσεγγίσιμες παραλίες του Γυθείου , της Στούπας, του Αγίου Νικολάου αλλά και της Καρδαμύλης αλλά και εξερευνώντας τις δύσβατες παρθένες και γεμάτες λαλλούδες του Αρμυρού, του Γερολιμένα, της Κοκκάλας, ο κάθε επισκέπτης της Μάνης απολαμβάνει ότι επιθυμεί.