Αυτή είναι η Μάνη μας..!!

Τι να πεις και πως να περιγράψεις το μεγαλείο της Μάνης.

Ξεκινώντας από την   ξακουστή Αρεόπολη, πόλη του Άρη,  Θεού του πολέμου όπου πήρε και το όνομα της , αλλά και γιατί όχι ,συμπληρώνουμε εμείς, και του Αιόλου , Θεού του  αέρα, αφού όταν νευριάσει ή «τα πάρει” κατά το λαϊκότερον και στείλει πεσκέσι το βοριά σε αυτή την πόλη, αναγκάζει χωρίς γιορτή,χωρίς πένθος, χωρίς λειτουργία εν τέλει , να κτυπούν μερόνυχτα οι καμπάνες απλώνοντας μια δαιμονισμένη ατμόσφαιρα από άκρη σε άκρη, τέτοια, που ειδικότερα τη νύχτα, περπατώντας στα πλακόστρωτα σοκάκια κάτω από τους ψηλούς σκοτεινούς πύργους σε παραπέμπει σε εκείνες τις ταινίες μυστηρίου στην Αγγλία του 19ου αιώνα της μετρ του είδους Αγκάθα Κρίστι.

Αρεόπολη
Αρεόπολη Μάνη

Αυτά όταν την Αρεόπολη την επισκεφθεί ο βοριάς, διότι τον υπόλοιπο καιρό και ιδιαίτερα τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες η πόλη μοιάζει μαγική, ονειρική. Με απόλυτη ηρεμία,αλλά και ιδιαίτερη λάμψη , υποδέχεται τους επισκέπτες και τους προσφέρει έναν μοναδικό περίπατο που θυμίζει μια άλλη εποχή, εκείνη του μεσαίωνα. Κάτω από τους τεράστιους πύργους με τα μικρά παραθυράκια , σε γεμάτα λουλούδια σοκάκια τα οποία ευωδιάζουν από την μια τους άκρη στην άλλη , οι επιλογές απόλαυσης και ξεγνοιασιάς είναι πολλές.

Μα και όταν βγεις από την όμορφη , ιστορική και γραφική πόλη, ρίχνοντας το βλέμμα σου δυτικά, από τον όρμο των μοναδικών στον κόσμο Σπηλαίων, αυτών του Διρού, η ματιά σου γεμίζει βλέποντας το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας του Μεσσηνιακού κόλπου που, κυρίως τις απογευματινές ώρες ,παίρνει εκείνο το μαγικό πορφυρό  χρώμα έτσι που νομίζεις ότι ερωτοτροπεί με τις ακτίνες του ήλιου .

Από κει και έπειτα στη διαδρομή σου στην αποσκιερή μέσα Μάνη δεν συναντάς τίποτε άλλο πέρα από παραδοσιακούς πύργους , ξερολιθιές , άπειρα ελαιόδεντρα, φραγκοσυκιές , συκιές και το μεγαλύτερο ίσως δέντρο της Μάνης, χαρουπιές, ή κερακιές κατά τους ντόπιους.Στα ανατολικά σου καθρεφτίζονται οι πλαγιές του Σαγγιά που με σχήματα ακανόνιστων λοφίσκων δείχνει σιγά-σιγά να κονταίνει όσο φτάνει στο ιστορικό ακρωτήρι.Κάποιοι, ντόπιοι, με φαρδιά καπέλα, κατακόκκινοι από τον ήλιο, που τους κατακαίει δουλεύοντας στα χωράφια , και κάποιες μαυροφορούσες γυναίκες με τσεμπέρια σου αποσπούν την προσοχή. Είναι οι γνήσιες μανιάτισσες που τιμούν όσο λίγες την οικογένεια τους και τους συζύγους, τόσο ,που δεν διστάζουν να  παίρνουν (!!) και τα ονόματα τους, (Ληγορού, Μιχαλού, Βασιλού, Πότενα κ.α). Αδύνατες με ζαρωμένα πρόσωπα όντας καμωμένες στις βαριές δουλειές που δεν περιορίζονται μόνο στο σπίτι.

Mάνη. Το Τηγάνι στο Μέζαπο
Mάνη. Το Τηγάνι στο Μέζαπο

Κι όταν η θάλασσα, δυτικά σου ,παύει να φαίνεται, εκεί στο Κάστρο-Τηγάνι στο Μέζαπο , το χωριό του πειρατή Νικολού Σάσσαρη και περάσεις  την Γαρδενίτσα, και μπροστά σου απλώνεται μια πανέμορφη πεδιάδα το λεγόμενο Κατωπάγκι, με τους αμέτρητους μικρούς οικισμούς  και ξεμόνια με τη ματιά σου να τερματίζει στο βουνό  που είναι το άλλο  Κάστρο αυτό της Άνω Πούλας, τότε καταλαβαίνεις ότι φθάνεις στον όρμο του πανέμορφου Γερολιμένα με το Κάβο-Γκρόσο να στέκει ολόρθος πλάϊ του αλλά και την αρμενόπετρα στο βάθος της θάλασσας να τον κοιτά μερόνυχτα ,μαθημένη χρόνια να ζει εκεί έρημη και μόνη.

Από εδώ και πέρα έως τον νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ευρώπης , το Ακρωτήριο Ταίναρο, διακρίνεις  τον απέραντο ωκεανό όσο φτάνει το μάτι σου , που όμως καταλήγοντας μπροστά σου σε απότομους και γεμάτους βράχια κολπίσκους ,σε παραπέμπει σε εκείνες τις άγριες ιστορίες με τους Μανιάτες πειρατές, έτσι που νιώθεις ότι θα ξεπροβάλλουν τα ξύλινα ιστιοφόρα τους  από τον Κάβο Ματαπά και δώθε  και η μάχη επιβίωσης θα ξεκινήσει.

Δείτε  "Κορώνα μου"!!
Μάνη. Μαρμάρι
Μάνη. Μαρμάρι

Άγρια, βραχώδης, άγονη γη σε συνοδεύει έως την πύλη του Άδη που οδηγεί τους νεκρούς στον Κάτω Κόσμο, και ω!! τι τραγική  ειρωνεία!!! , εδώ στη Μάνη, περισσότερο από όλο τον κόσμο ,τιμούν με μεγαλοπρέπεια τους νεκρούς.Τυχαίο;

Μα και το ανατολικό κομμάτι της, η προσηλιακή Μάνη, που βρέχεται ολόκληρη από τον Λακωνικό κόλπο, έχει την δική της ξεχωριστή ομορφιά.Στην φιδίσια διαδρομή σου, αγναντεύεις το απέραντο γαλάζιο , διακρίνεις τις ντυμένες με βότσαλο γαλαζοπράσινες παραλίες και περνάς από χωριά που ξεπροβάλλουν ανάμεσα από τα βουνά κρεμασμένα σε πολλές περιπτώσεις σαν τα τσαμπιά έτοιμα λες να πέσουν, όπως το Νύφι, ο Δρυμός, η ο Αργηλιάς και που στη συνέχεια αλλάζει όψη καταλήγοντας στον μαγευτικό Κότρωνα και το ακρωτήρι του Σκοπά.Άπειρα είναι ακόμα τα χωριά της Μάνης  τα οποία όμως δεν μπορούν να μνημονευθούν σε ένα άρθρο, οπότε οψόμεθα!!

Προσηλιακή Μάνη. Κότρωνας, διακρίνεται η χερσόνησος του Σκοπά
Προσηλιακή Μάνη. Κότρωνας, διακρίνεται η χερσόνησος του Σκοπά

Όλοι οι οικισμοί κρύβουν μια ιστορία, κρύβουν προγόνους οικογενειών που έζησαν εδώ φτιάχνοντας δικούς τους άγραφους, αλλά απόλυτα σεβαστούς ,νόμους και βάρδα μη και δεν τους τηρούσες!!! Πλέον το τουφέκι έλυνε τις διαφορές.Κι αν δεν το ξέρεις δεν πειράζει, στο δηλώνει ο τόπος, στο δηλώνουν οι σκληρές μορφές των κατοίκων, στο δηλώνουν  οι πύργοι!!!

Αν όμως η Μέσα Μάνη , προσηλιακή και αποσκιερή σε προδιαθέτει να κάνεις ένα ταξίδι στο χρόνο, η Έξω Μάνη σε κάνει πιο ρομαντικό, πιο ονειροπόλο, πιο ερωτικό.

Πως να μην ερωτευτείς έχοντας διαβεί τα γραφικά  χωριά που κτισμένα  σε ολόκληρη την δυτική πλευρά  του Ταϋγέτου και με θέα τον μαγευτικό Μεσσηνιακό συνδυάζουν βουνό και θάλασσα μαζί;

Πως να μην αισθανθείς ότι ζεις τις «χίλιες και μια νύχτες” όταν σε κάποια στροφή ξαφνικά  αντικρίζεις την παραμυθένια Λαγκάδα με τα παραδοσιακά σπιτάκια που καφετίζουν από τις κεραμοσκεπές τους κτισμένα αμφιθεατρικά  σε ένα καταπράσινο λοφίσκο, η όταν πίνεις καφεδάκι στους μεγάλους  πλατάνους εκεί στις Θαλάμες;

Μ
Δυτική Μάνη.Λαγκάδα

Μα και όταν κατέβεις στον Άγιο Νικόλαο ή στην Στούπα, στα παραθαλάσσια αυτά θέρετρα ,εντυπωσιάζεσαι από την ευωδία των λουλουδιών που είναι προσεκτικά τοποθετημένα και περιποιημένα  σε όλα τα μπαλκονάκια των σπιτιών , σε συνδυασμό με την υπέροχη απαλή μυρωδιά της θάλασσας που σε περιμένει όλο υποσχέσεις. Η πιο κάτω ακόμα…, στην ξακουστή και ιστορική Καρδαμύλη που βλέποντας τη θαρρείς και έχει κτιστεί για να συμβολίζει τον παράδεισο. Κι όλα αυτά τα χωριά της Δυτικής Μάνης ακουμπισμένα στα άκρα του Ταϋγέτου, ο οποίος τους προσφέρει απλόχερα τις ομορφιές του, τα φαράγγια του, και πάνω απ΄όλα  την δροσερή αύρα του.

Δυτική Μάνη.Καρδαμύλη
Δυτική Μάνη.Καρδαμύλη

Μα και τα υπολοιπα χωριά,το Εξωχώρι, ο Κάμπος , το Σταυροπήγιο, η Αλτομιρά, τα Καλλιανέϊκα, οι Δολοί κ.α  όλα καταπράσινα και μαγευτικά που έχουν πάρει την αύρα του μεγάλου πανέμορφου και χιλιοτραγουδισμένου βουνού, στέκουν περήφανα στην ιστορική αυτή  γη και χαρίζουν απλόχερα με την ομορφιά τους αλλά και την καλοσύνη των κατοίκων τους την φημισμένη και πέρα από τα σύνορα, Μανιάτικη φιλοξενία.

Αυτή είναι η Μάνη της περηφάνιας, της λεβεντιάς, της ιστορίας.Η Μάνη των πατριών, των Καπεταναίων, των Πειρατών. Η Μάνη του Μαυρομιχάλη, και του Μούρτζινου. Η Μάνη των σύγχρονων Καζαντζάκη, Βρεττάκου, Φέρμορ.

Εν τέλει, βρε παιδιά,  αυτή είναι η Μάνη μας!!!

Για την Όμορφη Μάνη

 

Θα θέλαμε το σχόλιο σας:

Σχόλια

Σχετικά με Όμορφη Μάνη

H Iστοσελίδα Όμορφη Μάνη έχει σαν στόχο να αναδείξει σε ένα πιο ευρύ κοινό την ιστορία και τις φυσικές ομορφιές της Μάνης.Ειδήσεις, φωτογραφίες, κοινωνικές εκδηλώσεις που αφορούν την Μάνη , μπορείτε να μας τα αποστείλετε στο mail omorfimani@gmail.com και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε άμεσα με την αναφορά της πηγής.Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη.

Δείτε όλα τα άρθρα του/της Όμορφη Μάνη →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *